AFSCHEID NEMEN VAN MIJN SCHOOL

156.jpg

De herfst meldt zich aan en de schoolpoorten zijn al weer een tijdje geopend na een lange zomervakantie. Het blijft altijd een bijzonder moment in het jaar. Al die kleine en grote mensen die weer een heel schooljaar samen gaan doorbrengen en ondertussen ondergaat ook de natuur een transformatie in kleuren en geuren.

Toen ik verleden jaar het huis van mijn ouders aan het leegmaken was, kwamen ook ineens al die plekken van vroeger weer terug. Zo ook de school waar ik zo vele gelukkige jaren heb mogen doorbrengen. Gestart als peuter van drie en toen ik achttien werd, was het moeilijk om afscheid te nemen.  Wat erna kwam op de hogeschool, heeft nooit dat gevoel van veiligheid en vertrouwdheid kunnen vervangen.

Het statige kloostergebouw is na al die jaren schijnbaar nog altijd hetzelfde ook al merk je aan de drukte van de vele kleine kinderen die af en aan lopen, dat er iets is veranderd. Geen plek meer voor pubers in mijn school.

Ik kon het toch niet laten om stiekem weer het pad te nemen dat ik zoveel keer als kind heb gelopen. In de majestueuze voortuin komen de eerste tekenen van een nakende bouwwerf me tegemoet, daar waar eens de rust van de grote tijdloze bomen heerste. Het maakt me onrustig en een beetje boos. Iets klopt niet meer. De rust en vertrouwdheid die ik eens kende, is niet meer.

Wanneer ik bij de speelplaats kom, zie ik de vroegere sportvelden er wat zielig bijliggen, platgetreden door de vele voorbijgangers die keer op keer de weg van en naar de klaslokalen afleggen. Ik herken de gebouwen, sommige verbouwd, andere opnieuw ingedeeld. Niemand die enige aandacht aan mij besteed. De geuren, geluiden en mensen van vroeger behoren voorgoed tot het verleden, het maakt me wat melancholiek.

Kinderen en volwassenen lopen mij voorbij op weg naar huis, ik blijf wat verweesd achter op de speelplaats. Ergens diep in mij knaagt er iets, een gemis, alsof ik een stukje van mezelf kwijt ben geraakt. Ik besef dat ik dit nu moet loslaten, het is niet langer van mij, maar van een andere generatie. Ik draai me om en loop de laatste keer doorheen de schoolpoort.  Dag, school!

Mijn school, ik weet nog hoe het was….de herinnering blijft.